Hoe je een roman NIET moet beginnen

“Begin met de handeling.” Zo luidt een veelgehoord advies aan schrijvers die een roman willen opzetten. In medias res, zo wordt het ook wel aangeduid. Actie. Een enorm cliché dat zo vaak is herhaald dat het schrijvers  de keel uithangt. Lezers trouwens ook.

Als er meteen van alles gebeurt op de eerste pagina, verzucht de lezer: Alles goed en aardig, maar  wat heb ik daar in godsnaam mee te maken?

Weet je waarom? Actie, de handeling, behoort een context te hebben, en moet zo stevig mogelijk verankerd liggen in het personage van wie we al een beetje zijn gaan houden.

Als de openingsscène nauwelijks karakterisering bevat maar alleen volgeplempt zit met actie, dan ontstaat er al gauw een scène

  • die geen karakteristiek, eigen stem of gezichtspunt bevat
  • die een stereotiep crisismoment laat zien, vol met actie of pijn, maar zonder een kern
  • die alleen maar bedoeld is voor de opwinding, zonder enig verband met het plot, met het conflict of de verhaalboog.

Roman-openingen die je meteen grijpen, hebben in elk geval:

  • een personage waarmee je je verbonden kunt voelen, iemand die je begrijpt
  • een situatie die spanning in zich draagt, bijv een personage krijgt niet wat hij wil of hij ondervindt tegenstand
  • een indicatie van het centrale vraagstuk in de roman, of het centrale conflict tussen de personages

Een voorbeeld (vertaald uit het Engels):
Toen ze uit de Cessna stapte, was mijn eerste gedachte dat een man nu eenmaal moet fantaseren over zo’n vrouw, zelfs als hij haar niet eens mag. Mijn tweede gedachte was dat ze mij nou niet bepaald het type leek om op avontuur te gaan in de bergen van Idaho, waar de dichtstbijzijnde weg op meer dan dertig mijl en de dichtstbijzijnde telefoonverbinding op zeker de dubbele afstand lag. Ze droeg een turquoise bloes, een donkergrijze rok en hakken van 7 centimeter; geen kleding die ik zou aanraden voor bergtochten.

Probeer je voor de geest te halen welke boeken jij een intrigerende opening vond hebben. Bestudeer die eerste pagina eens goed.

Waarom zijn de eerste regels van Nescio’s Titaantjes toch zo beroemd geworden, terwijl er helemaal geen actie of handeling in zit? “Jongens waren we – maar aardige jongens. Al zeg ik het zelf.”

MEER LEZEN:

The First Five Pages: A Writer’s Guide to Staying Out of the Rejection Pile

In the Beginning: First Lines of Your Favourite Books

ABC: Opening Sentences of Famous Novels

Great Beginnings and Endings: Opening and Closing Lines of Great Novels

Great Beginnings

Novel Openers: First Sentences of Over 11, 000 Fictional Works, Topically Arranged with Subject, Keyword, Author and Title Indexing

Nog meer boeken over schrijven (Nederlandstalig)>>

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s