Met de billen bloot I [Schrijverskast 2]

Gastblogger: Janneke Heimweg

Nietsvermoedend stap ik die zaterdagmiddag de ‘Erlenmeyerzaal’ van ‘het Paleis’ in Groningen binnen. Het tweede hoorcollege, in de reeks van vier, behorende bij het schrijfproject dewebschrijvers.nl, wordt gegeven door dé René Appel; wie kent hem niet. Handje schudden, koffie inschenken, schrijfblok in de aanslag; wij cursisten zijn er klaar voor!

René Appel

René Appel

René Appel (ik noem hem hier toch maar met achternaam omdat het anders lijkt alsof ik hem persoonlijk ken) is nerveus; zijn stem hapert en hij wrijft zijn trillende (en klamme?) handen tegen elkaar.
Opmerkelijk, wij cursisten zijn toch degenen die nerveus zouden moeten zijn, zo dicht bij de man die de literaire thriller heeft uitgevonden.

Tot aan de laatste vijf minuten is het een zeer boeiend hoorcollege.
Vragenrondje.
In mijn naïviteit vraag ik aan René Appel (ik moet eigenlijk schrijven ‘Professor René Appel’) wat hij zijn beste boek vindt.
Ai!
Foute vraag!
Hoe kan ik zo dom zijn om die vraag te stellen, blijkt enkele seconden later. Hij kijkt mij aan en zegt: ‘ik neem aan dat jij geen kinderen hebt.’ Mijn medecursisten reageren ontzet (lief van ze trouwens), zij weten dat ik zeven weken geleden mijn dochterlief op de wereld heb gezet en dat mijn zoonlief inmiddels zelf een pen kan vasthouden.
Ik stamel dat ik twee kinderen heb en voel de kleur van mijn wangen boven tomaatrood uitstijgen.
Is Professor René geschrokken van zijn opmerking dan laat hij dat niet merken. Onverstoorbaar antwoordt hij: ‘mijn boeken zijn als mijn kinderen en ze zijn me dus allemaal even lief zijn.’
Volgende vraag.

Na afloop van die cursus blijf ik niet, zoals gebruikelijk, napraten. Ik spoed mij naar huis om mijn verontwaardiging op de schouder van manlief uit te huilen. Natuurlijk knal ik mijn belevenis op twitter, een lieve vriendin reageert dat ik ‘vast weer eens opstandig was en dat ik zijn opmerking dus wel verdiend zal hebben’. (Ook zij kent me).
Jullie weten nu het echte verhaal. Journalist zal ik dus nooit worden, als ik groot ben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s