Op een schrijffeestje [Schrijverskast 8]

staande receptie

Hé, hoe gaat het? Goed.

Door gastblogger Janneke Heimweg

Op een woensdagavond, ongeveer een half jaar geleden, was ik voor het eerst op een schrijffeestje. En dat vertel je nu pas? Klopt, ik wil dit avontuur alsnog met jullie delen, omdat dit feestje hoort bij mijn leerproces tot heuse schrijver.

We vierden de opening van de Boekenweek in de bibliotheek in Groningen. Wij, van dewebschrijvers.nl, zijn uitgenodigd.
Een schrijffeestje. Hoe doe je dat? Hoe gedraag je je? Wat zeg je zoal, en wat vooral niet?
Een wereldje apart, zo leerde ik.

Bij binnenkomst, vijf minuten voor aanvang (zo ben ik), zit de zaal al vol. Gelukkig is er nog plek op een loungebank naast een van mijn dewebschrijvers- collega’s. Verder zie ik geen bekenden, wat meteen mijn ‘positie’ in schrijvers- Groningen aangeeft.
Herman Sandman opent.

Wanneer Herman klaar is, is het tijd voor champagne. Dan zie ik een andere dewebschrijvers- collega. Gezellig. Bijkletsen!
Verderop staan de baas van Gronings grootste uitgeverij, Lupko Ellen en hun redactrice. Een praatje. Dat moet ik toch kunnen? Dapper als ik ben, ga ik bij het groepje staan. Lees: ‘dring ik mij op aan het groepje’.
Lupko vraagt vriendelijk ‘hoe gaat het?’ Een moeilijke vraag uit zijn mond, wat moet je zo’n groot schrijver antwoorden? Dus retourneer ik de vraag en hij antwoordt ook met ‘goed’.
Einde gesprek?
Wat nu.
Ik moet duidelijk nog mijn weg vinden op dit soort feestjes van het Gronings schrijfwereldje.

Met schrijfcollega en de uitgever bespreken we de details van ons voorleesavontuur komende zondag tijdens de Culturele Zondag. Wát ga je doen? Voorlezen?
Ja, VOORLEZEN! Hardop, met heuse toeschouwers.
Natuurlijk ben ik bloednerveus. Nu al gewoon nerveus, dat bloederige zal ongetwijfeld op de dag zelf ontstaan. Maar goed, zoals de organisator mailde: ‘Jij doet het tenminste’ en ‘niet geschoten is altijd mis’. Of zoiets, alle spreekwoordelijke clichés zijn hierbij van toepassing.

Inmiddels is de zaal bijna leeg, de bieb allang gesloten.
We praten nog wat met organisatoren, begeleiders en andere creatievelingen van dewebschrijvers.nl en vermaken ons opperbest.
Wanneer ik, afgeleid uit mijn gesprek met de organisator (ik leer mij al goed te handhaven), opkijk zie ik Herman Sandman praten met mijn schrijfcollega. Ik dring me weer op en samen praten en lachen we alsof we elkaar al jaren kennen.
Herman komt tot slot nog met een aantal nuttige voorleestips. Bedankt!

En dan afscheid nemen (‘Ga nooit onopgemerkt de deur uit!’).
Dus zwaai ik Herman, de uitgever en mijn dewebschrijvers- collega’s gedag en met een ‘tot zondag’ ga ik gauw terug naar man en kids.
Het heerlijk gewone leven dus.

Advertenties

2 reacties op “Op een schrijffeestje [Schrijverskast 8]

  1. eefjwrites schreef:

    Klinkt als een heus avontuur, zou het zelf doodeng vinden om bij zulke bekende schrijvers te gaan staan. Knap dat je het toch deed, en een kort gesprekje is beter dan geen gesprek toch?

    Like

  2. […] mijn vorige blog  (Schrijffeestje) noemde ik al even het voorleesavontuur. Alweer een hele belevenis voor mij als beginnend […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s