Last Minute kado-idee van Moleskine: download zelfbouwpakketje

Zelfbouwpakketje pennenbak moleskine Schrijvers

.. voor schrijvers ...

Nog niets kunnen bedenken als cadeau? Als je stevig papier in huis hebt op A4-formaat kun je meteen aan de slag met dit gratis cadeau-ideetje van Moleskine.

De M.Use Box is een zelfbouw-pennenbakje voor schrijvers, kunstenaars of componisten.
Download het kant-en-klare modelletje, print hem op stevig (gekleurd) papier, zet hem eenvoudig in elkaar en neem ‘m in gebruik. Beter nog: geef hem cadeau aan iemand die jij veel inspiratie toewenst!

Moleskine template pen box

.. makkelijk zat ..

Het is een zeshoekige pyramide die je als pennenbakje kunt gebruiken, maar vooral ook als dagelijkse inspiratie!

Er is een kant-en-klaar ontwerp voor:

  • schrijvers,
  • kunstschilders/tekenaars
  • componisten.

Maar je kunt ook je eigen versie ontwikkelen.

Hoe?

Download de ‘blank’ versie en print hem.
Zet op het eerste vlak aan de linkerkant de titel.
Bijvoorbeeld: Hoe maak je een jurk? of: Hoe maak ik m’n man gelukkig? of: Hoe plan je een reis? Het maakt niet uit.
Daarna bedenk je vijf instructies die bij de titel horen. Schrijf op elk volgend vlakje één instructie. Het bodemvlakje laat je leeg.
Heb je een mooi bakje ontworpen? Dan kun je  jouw vinding met de wereld delen door een foto van je bakje te uploaden op http://www.moleskine.com/mymoleskine .

DOWNLOAD DE VERSIE VOOR SCHRIJVERS >>

DOWNLOAD DE VERSIE VOOR TEKENAARS >>

DOWNLOAD DE VERSIE VOOR COMPONISTEN >>

DOWNLOAD DE BLANCO VERSIE >>

In onze winkel vind je andere gratis downloads van Moleskine. Altijd handig!

Advertenties

Inspiratie gezocht? Zet je hersens in de juiste stand

Frontal lobe

Zet je frontale hersenkwab in stand-by

‘Het beste moment in mijn schrijverscarrière beleefde ik op de rug van een olifant’ vertelt Sarah Maurer. ‘Ik zat al een tijdje helemaal vast in een roman en was op vakantie gegaan naar Thailand. Ik zat op die olifant in het oerwoud en ik kreeg opeens een fantastische inval- ik maakte de roman in mijn hoofd af en hoefde het thuis alleen nog maar op te schrijven.’  Zo’n plotselinge heldere ingeving heeft elke schrijver wel een keer. Maar waarom gebeurt dat niet als je boven het toetsenbord zit te zweten en zit te ploeteren op een goed plot of een stukje dialoog?

Omdat je te hard nadenkt, zegt Rex Jung, hoofdonderzoeker bij The Mind Research Network in Albuquerque.
Creatieve uitbarstingen doen zich voor wanneer afzonderlijke stukjes informatie die in je hersens liggen opgeslagen op een ongewone manier aan elkaar gekoppeld worden. Bij Sarah werd de Aziatische sfeer gekoppeld aan een jeugdherinnering en voilà, ze kon in het oerwoud zomaar een nieuw personage bedenken.

Neurologisch onderzoek maakt duidelijk dat innovatie of creativiteit vooral voortkomt uit ontspanning.
‘Je kunt creativiteit niet afdwingen’, zegt Kimberly Elsbach, professor bedrijfskunde in California. Ze heeft bestudeerd hoe de dagindeling op het werk de creativiteit kan beïnvloeden. ‘Het moet groeien, rijpen, creativiteit moet zijn eigen moment kunnen kiezen’.
Hersenonderzoek laat ook zien hoe desastreus de invloed van stress is op creativiteit. Sarah had de maanden vóór haar vakantie een drukke baan die haar geestelijk uitputte. Toen ze probeerde te schrijven kon ze alleen maar via gebaande paden denken en voorspelbaar proza schrijven. Jung noemt dit cognitieve remming, je volgt een vast spoor waar je niet uitkomt.

Hoe kun je als schrijver in godsnaam creatief zijn als je oog in oog staat met een deadline, afwijzingsbrieven krijgt of een veeleisende baan hebt? Een paar tips.

1) Zet je hersens in de juiste stand

Om je creativiteit te laten stromen moet je eerst je frontale hersenkwab tot rust brengen, dat gedeelte in de hersenen dat als een regiekamer werkt, dat je planning doet en problemen oplost. Je hoeft hem niet helemaal uit te schakelen, gewoon op een waakvlammetje zetten. Hoe? Shelley Carson, schrijver van Your Creative Brain, zegt: Voordat je begint te schrijven neem je eerst een moment om te reflecteren. Wat is je onderwerp? Voor wie schrijf je? Wat is het belangrijkste idee dat je wilt uitwerken? Als je dat op een rijtje hebt, heb je je frontale kwab geprogrammeerd om straks rustig op de achtergrond te werken, zonder enige inspanning van jouw kant.
Je hersenen struinen je onderbewuste af op zoek naar bruikbare ideeën die in het plaatje passen. Zodra ze er dan eentje tegenkomen, loodsen ze hem je bewustzijn in – en dan heb je dus een creatieve inval! Maar zover is het nog niet.

2) Verstand op nul

Nu je je frontale kwab hebt geprogrammeerd, wordt het tijd om het doelgerichte denken echt op een laag pitje te zetten. Misschien moet je dan eerst nog iets ontspannends doen, zoals mediteren of een warme douche nemen.
Elsbach adviseert om elke dag een ‘dom klusje’ in te plannen, iets waar je niet bij hoeft na te denken maar waar je je wel op kunt concentreren. Bijvoorbeeld een half uurtje schoonmaken, tuinieren, of de post sorteren. Het geeft niets als er tijdens dat halfuurtje niets gebeurt. Dan is in elk geval de tuin weer op orde of het huis schoon. Maar vaak zul je merken dat je tijdens zulke klussen juist tot goeie ideeën komt.

3) Verander van omgeving

Je hoeft niet naar Thailand te gaan om op een olifant rond te rijden. Een bezoekje aan een oude bekende of een nieuw café kan al genoeg afwisseling geven om het vonkje te doen overslaan. Een baantje overdag kan ook goede afleiding zijn, zegt Elsbach. Nieuwe ervaringen dwingen je hersenen om bestaande informatie te herzien. Daar kunnen originele ideeën uit ontstaan.

4) Geef je muze een zetje

Als ontspanning en afleiding niet genoeg creatieve ideeën opleveren, probeer dan eens het volgende. Maak een lijst van de belangrijkste ideeën, personages en fragmenten uit je verhaal en kijk of er nieuwe en ongewone relaties tussen deze elementen te vinden zijn. Wat houdt het geheim van de hoofdpersoon precies in voor haar aartsvijand? Hoe kleurt de omgeving, bijvoorbeeld een door oorlog geteisterde stad, de eerste liefde van de hoofdpersoon? Hoe meer connecties je maakt, hoe interessanter de ideeën zijn die in je opkomen.
Carson noemt daarnaast de ‘wat als’ vraag als belangrijke stimulans. Wat als het huis niet zwart was maar wit? Wat zou er dan gebeuren?

Eén waarschuwing: vrije tijd, ontspanning en domme klussen-doen zijn geen excuus om niet meer te hoeven werken. Beschouw je creatieve rust als een strategie. Je hebt niets aan briljante ideeën als je er daarna niets mee doet. Je moet dus wel aan de slag om ze in je schrijfwerk te gebruiken. Van uitstel mag tenslotte geen afstel komen.

Digitale leestip: Wij zijn ons brein

Bron: Writers Digest / Sarah Maurer 2011. Vertaling: Writersplaza

Wetenschappelijke artikelen schrijven: Henry Gee (Nature) geeft advies

The Guardian vroeg aan Henry Gee, redacteur bij Nature, om advies te geven aan de deelnemers van de wetenschappelijke schrijfwedstrijd, de Welcome Trust/Guardian/Observer Science Writing Competition.

Henry Gee schreef daarvoor op luchtige wijze een tiental regels op, die je hieronder kunt lezen. Een beetje vrij vertaald door Writersplaza, dat wel.

(..)”Ik werd door mijn collega GrrlScientist gevraagd om scrhijfadvies te geven en wel onmiddellijk. ‘Ze proberen het publiek driemaal daags aan deze wedstrijd te herinneren totdat iemand de wetenschappelijk redacteur komt wurgen’,kreeg ik te horen. En omdat niemand zo’n dood verdient, zelfs een wetenschappelijk redacteur van de Guardian niet, heb ik beloofd mijn steentje bij te dragen.

Grrlscientist was vooral geïnteresseerd in gericht advies over hoe je moet schrijven. Geen olijk om de hete esoterische brij heen dansende aanstellerij over inspiratie en concept en Wat-moet-het-leuk-zijn-om-Professor-Brian-Cox-te-zijn-in-een-verblindend-knalroze t-shirt met daarop ‘Too Pretty To Do Math’, maar gewoon, iets over schrijven. Je weet wel, woorden. De een na de ander. Op een bladzijde.

Nou niet echt inspirerend, hè

Vroeger zou dit op papier hebben gestaan, met inkt. Maar mijn oudste dochter herinnert me eraan dat op papier schrijven niet goed is voor het klimaat. Papier is gemaakt van bomen en als je eenmaal een boom hebt gekapt kan die geen CO2 meer uit de atmosfeer opslurpen. Je bent daarmee schuldig aan de toename van de CO2-uitstoot. Help!
Oké, tot zover dan het concept. Trouwens, ik heb ook gebroken met Regel 3 van de tien schrijfregels die ik hieronder voor jullie ga opsommen.

Regel 1. Schrijf elke dag

Als ervaren schrijver en redacteur van het o zo populaire vakkundige wetenschappelijk tijdschrift dat begint met een N,  heb ik gemerkt dat de beste schrijvers hun hele leven al aan het schrijven waren. Ze schreven al verhaaltjes in hun vroegste jeugd. Op school of tijdens de studie schreven ze voor het plaatselijke sufferdje of het blad van de universiteit. Teksten knallen er bij hen gewoon vanzelf uit – ze kunnen er niets aan doen. Als jij dit leest ben je ongetwijfeld ook een van die mensen die schrijven zien als passie, als verslaving of als dwangneurose.

Maar ook voor passie heb je discipline nodig. Daarom deze regel nummer 1: als een aankomend schrijver moet je elke dag schrijven. Elk talent, of het nou voetballen of pianospelen is, ontwikkelt zich pas als je vaak oefent. Dat geldt ook voor schrijven.
Het maakt niet uit wat ’t is, of hoeveel. Het hoeft geen hoofdstuk van je meesterwerk te zijn. Het kan een update zijn op Facebook of LinkedIn, een tweet over hoe vervelend het is in de regen op de bus te moeten wachten, een boodschappenlijstje, een dagboekaantekening. Maakt niet uit.
Daarom is een weblog ook zo goed. Je kunt korte stukjes over van alles en nog wat schrijven, en als je het netjes wilt doen, doe je dat ook met enige regelmaat. Niets is treuriger dan een niet bijgehouden weblog vol goede voornemens.

REGEL 2: schrijf zoals je praat

Als je bij de Engelse les had opgelet, wist je dat Shakespeare 30.000 verschillende woorden in zijn oeuvre gebruikt, maar niet allemaal tegelijk en ook niet in alfabetische volgorde. Het is goed om je te realiseren dat de meeste woorden bedoeld waren om hardop uit te spreken.
Jouw stukje van 800 woorden over de relevantie van kosmische uitdijing ten opzichte van de activering van zeven transmembraan-helix G-eiwitgepaarde receptoren, met inachtneming van de uitstoot van calcium uit intracellulaire lichamen, is misschien niet echt poëtisch, maar alles wat je schrijft wordt uiteindelijk beter als je het hardop hebt voorgelezen, bij voorkeur voor een publiek dat bestaat uit getergde familieleden of bijeengeraapte huisdieren.

Je werk hardop voorlezen is de beste manier om te ontdekken of je zinnen te lang zijn, je proza te ingewikkeld, en of het überhaupt logisch in elkaar zit. Gebruik simpele taal. En ga rechtop zitten.

Regel 3 Blijf bij het onderwerp

Lang geleden toen de wereld nog jong was (oké, dat was rond 1998), zat ik diep in de eerste versie van In Search of Deep Time, mijn eerste populair wetenschappelijke werk (nog steeds verkrijgbaar in de spreekwoordelijke Betere Boekhandel, mensen!).
Bladzij na bladzij ongeëvenaard proza ontsproot er aan mijn pen. De woorden vloeiden als iets ontzettend vloeibaars over het papier. Ik stuurde deze versie naar de uitgever. Die stuurde het terug. En tot mijn afgrijzen waren de passages die ik juist zo geweldig vond, allemaal doorgestreept, de een na de ander. En mijn uitgever had er vier woorden bij gezet die me recht tussen de ogen troffen. Die woorden waren:

“En je punt is….?”

Het gaat allemaal over discipline. Als je schrijven leuk vindt (en dat doe je waarschijnlijk, anders zou je dit niet lezen) is het belangrijk bij je onderwerp te blijven. Wat wil je zeggen? Van tevoren je essay een beetje plannen is altijd handig. Maak een lijstje van de punten die je wilt maken, in logische volgorde. Zo’n lijst is altijd te ambitieus, dus maak daarna meteen een nieuwe lijst waarbij je de helft weglaat. Of, zoals mijn uitgever later tegen me zei: “Henry”, zei hij (zo heet ik namelijk), “Henry, vertel gewoon het verhaal”. Een waarheid als een koe.

Regel 4 Las een pauze in.

Voordat ik dit stukje schrijf, las ik even een pauze in om een kopje koffie te drinken en mijn hond te knuffelen. Later wordt wel duidelijk waarom.

(Later)

Goed, tenzij je een enorm vaardig vakman bent die handig naar een strakke deadline toewerkt, moet je nooit je stukken de wereld in slingeren als ze net warm uit de oven komen. Een goede tekst is een gerecht dat koud opgediend wordt.

Vaardige vaklieden die deadlines halen hebben meestal een corrector die de voutjes [sic] eruithaalt. Helaas heb jij die luxe niet. Neem regelmatig een pauze. Ik merk dat ik niet meer dan duizend woorden achter elkaar kan schrijven zonder dat mijn aandacht naar de wolken begint weg te glijden en ik geestelijk het raam uitzweef.

Mijn vriend Brian Clegg, die meer wetenschappelijke boeken heeft geschreven dan deeltjesvernellers deeltjes versnellen (zijn nieuwste werk heet ‘Inflight Science’ en is – ja ja- verkrijgbaar bij de Betere boekwinkel), zegt dat het belangrijkste gereedschap van een schrijver een hond is. Schrijven is een eenzame bezigheid en een hond is niet-opdringerig gezelschap. Belangrijker nog: een hond moet regelmatig uitgelaten worden en hem kan het niets schelen dat jij toevallig net vast bent gelopen in een stroperige beeldspraak.
Bezoekjes aan de sportschool kun je makkelijk uitstellen, maar trouwe hondenogen en een kwispelende staart sleuren je vanzelf bij je beeldscherm vandaan, brengen je aan het lopen, en zetten je aan het nadenken over wat je allemaal geschreven hebt en ook een beetje over wat je nog gaat schrijven.

Regel 5 Maak het af

Mijn jongste dochter begint altijd met verhalen getiteld ‘Vonkje de eenhoorn’ ofzo maar ze komt nooit verder dan een paar pagina’s. Veel schrijvers doen dat ook. Hun la ligt vol met onafgemaakt werk. Sommige stukken kun je misschien nog gebruiken voor nieuwe avonturen, maar komop, als je ergens aan begint, maak het dan ook af.
Los van een fraai werkstukje ‘Mijn pa is knots’ dat ze voor een wedstrijd schreef, is het enige verhaal dat mijn dochter ooit afgemaakt heeft een verhaal van 18000 woorden, getiteld Defiant The Guinea Pig: Firefighter! (helaas nog niet verkrijgbaar in de Betere Boekhandel) en dat is alleen maar omdat ik degene ben die het grootste deel heeft geschreven, onder een streng regime van 1000 woorden per dag (die ik dan bij mijn dochter afleverde ter correctie). Het is weer regeltje 1. Schrijven is een kunst, maar ook een vaardigheid. Om te slagen moet je het elke dag doen. De meeste schrijvers houden vaste tijden aan. Er zijn slechts weinig schrijvers die zouden wachten totdat de muze zich een keertje  openbaart.

Regel 6 Gebruik geen clichés

“Nooit wisten op het gebied van menselijk onderzoek zovelen zo weinig over zoveel ”
Alsjeblieft, die krijg je cadeau.

Regel 7

Regel 7 bestaat niet

Regel 8

Deze regel is wegens verbouwing gesloten. Excuses voor het ongemak.

Regel 9

Ehm..

Regel 10 Dat was het.

Henry Gee is redacteur bij het tijdschrift Nature en schrijver van een aantal boeken. Op dit moment werkt hij aan een nieuw boek over de menselijke evolutie. Hij blogt en hij woont in Cromer, Norfolk met zijn gezin en een stelletje huisdieren. Hij houdt van schrijven, strandjutten, bluesorgel spelen, Norwich City FC aanmoedigen en in slaap vallen.


8 principes van fictie-schrijven – volgens Kurt Vonnegut

Kurt Vonnegut Schrijftips

Het werk van Kurt Vonnegut, auteur van o.a. Cat’s Cradle en Slaughterhouse Five is een vat vol tegenstellingen: Science fiction en literair proza, satire en zwarte humor, klassiek en tegendraads, warmbloedig enkoel. En volkomen uniek.

Met zijn speciale wijsheid en humor presenteert Vonnegut 8 principes van het fictieschrijven – hij noemt het Creative Writing 101.

1. Gebruik de tijd van een volslagen vreemde op een zodanige manier dat hij niet het gevoel heeft zijn tijd te verdoen

2. Geef de lezer minstens één personage waar hij zich mee kan verbinden

3. Elk personage moet iets willen, al is het maar een glaasje water

4. Elke zin moet ofwel het karakter van een personage openbaren, ofwel de actie verder stuwen.

5. Begin je verhaal zo dicht mogelijk bij het einde

6. Wees een sadist. Het maakt niet uit hoe lief en onschuldig je hoofdfiguren zijn, laat nare dingen met ze gebeuren – om de lezer te laten zien uit welk hout ze gesneden zijn.

7. Schrijf om het één persoon naar de zin te maken. Als je een raam openzet en bij wijze van spreken de hele wereld het hof wil maken, dan loopt jouw verhaal al gauw longontsteking op

8. Geef je lezers zo snel mogelijk zoveel mogelijk informatie. Stik maar met je ‘suspense’. Lezers moeten volledig begrip hebben van wat er gebeurt en waar en waarom, zodat ze het verhaal zelf zouden kunnen afmaken als de laatste pagina’s perongeluk door kakkerlakken zijn opgegeten.

En dan besluit Vonnegut met de volgende woorden:
De beste Amerikaanse short story auteur van mijn generatie was Flannery O’Connor (1925-1964). Ze brak vrijwel al mijn regels, behalve de eerste. Grote schrijvers hebben die neiging.

Digitale leestip: Vonnegut|A man without a country

(Uit het voorwoord van de verhalenbundel Bagombo Snuff Box. Vertaling: Writersplaza.nl)
Bron: Gotham Writer’s Workshop

Scenarioschrijven met Billy Wilder

Billy Wilder was een beroemd scenarioschrijver/regisseur in Hollywood.

Zijn naam is verbonden aan beroemde films als Sunset BoulevardSome Like it HotThe Apartment en Double Indemnity. Allemaal klassiekers! Van die man kunnen we dus wat leren.

 

Hij geeft in een interview met Cameron Crowe een paar tips voor scenarioschrijvers

1. Het publiek is wispelturig

2. Grijp ze bij de keel en laat ze niet meer los

3. Ontwikkel een heldere actie-lijn voor je hoofdfiguur

4. Zorg dat je weet waar het naartoe gaat

5. Hoe subtieler en eleganter je jouw plot-points (sleutelmomenten) weet te verbergen, hoe beter je het als scenarioschrijver doet

6. Als het derde bedrijf problemen oplevert, ligt de oorzaak waarschijnlijk in het eerste bedrijf.

7. Een tip van Lubitsch: laat het publiek zelf  1+1=2 doen. Ze zullen je eeuwig op handen dragen.

8. Als je een commentaarstem gebruikt, beschrijf dan niet wat het publiek al ziet. Voeg iets toe.

9. Datgene wat aan het eind van het tweede bedrijf gebeurt, is bepalend voor het eind van de film.

10. Het derde bedrijf moet actie op actie stapelen, in snel tempo tot en met de laatste gebeurtenis en dan: punt erachter. Blijf niet hangen.

Uit: Conversations with Wilder, van Cameron Crowe. Vertaling Writersplaza.nl.
Bron: Gotham Writers’ Workshop